Spel van de week 19 Mei — Willem jan Maas

Meer modernismen

In de titel herkennen velen van u ongetwijfeld een verzameling columns van Kees van Kooten, voor het eerst gepubliceerd in 1986. In deze (korte) verhaaltjes legt de auteur op amusante wijze de vinger op de, vaak zere, plek veroorzaakt door allerlei "waan van de dag" zaken. Ook bridge is niet ongevoelig voor de waan van de dag.

Neem nou het bieden. Toen ik leerde bridgen werd onder de betere spelers erg denigrerend gedaan over de (destijds) bij de mindere goden sterk in zwang zijnde "voorbereidende klaver". Dit laatste kwam neer op het openen van 1 als er geen vijfkaart om te openen was, en vervolgens 1 bieden met elke hand die minder dan 7 punten had (afwijzend. Onder andere de coryfee Herman Filarski schreef hierover: "als u ooit iets wilt bereiken in bridge zult u in ieder geval af moeten stappen van de voorbereidende klaver. Op deze manier biedend zult u nooit verder komen." U begrijpt, ik was voldoende onder de indruk om snel over te stappen op "alles echt". Dat bleef een hele tijd zo, maar langzamerhand kwamen "vijfkaarten hoog" in zwang. De consequentie daarvan was dat je wel eens 1 of 1 moest openen op een driekaart. Geeft niks, maar het was wel een beetje vervelend als je met een minimale evenwichtige hand (12–14) 1 moest openen op 643 terwijl je in beide hoge kleuren AHxx had, maar ook daar wenden we aan. Hoewel het gezegd moet worden dat vijfkaarten hoog zich beter laten verenigen met de zwakke SA opening dan met de sterke SA opening. Als je dan 1 moest openen op 643 had je in ieder geval minstens 15 punten en had je een wat sportievere kans dat je het spel zelf mocht spelen.

Maar ondertussen heeft het grote wiel in ieder geval daar waar het bridge betreft een volledige rondgang gemaakt. Tegenwoordig wordt je meewarig aangekeken als je geen doubleton (=voorbereidende) klaver speelt met 1 als afwijzend. Hier kun je aan zien dat de gedachte dat het bieden bij bridge steeds moderner en sexyer wordt en dat "we" met zijn allen steeds beter worden toch niet zo maar waar is. Natuurlijk, er zijn steeds meer slimmigheidjes waardoor we beter bieden. Maar wat we wel eens vergeten is dat die slimmigheidjes ook geld kosten. Neem nu spel 10.

Spel 10	Noord
O/Allen	AHV8732
	43
	9
	V64
104		B65
B65		97
1064		V872
A8752		HB109
	9
	AHV1082
	AHB53
	3

In 2015 ging het bieden bij onze tegenstanders

Noord	Oost	Zuid	West
	pas	2 (1)	pas
2 (2)	pas	3 (3)	pas
3 (4)	pas	4 (5)	pas
4 (6)	pas	pas (7)	Einde

1. Sterk of zwak met
2. Om te spelen als zuid een zwakke twee in heeft
3. Semi-forcing of beter met
4. Extra schoppens
5. In Zuid's ogen een tweede kleur, in Noord's ogen een controlebod met schoppen als troef. Hoe Zuid moet weten dat schoppen troef is vertelt de historie niet. Bovendien geldt volgens het aloude adagium "de manche gaat voor het slam" dat 4 wel degelijk een kleur is en geen cue-bid.
6. Noord, die dacht dat 4 een cue bid was, wijst af omdat er geen klavercontrole is.
7. Geen idee dat de schoppens dicht zijn met als consequentie dat een zeer aantrekkelijk slam nooit in beeld kwam.

In 1970 was het bieden een stuk eenvoudiger gegaan.

Noord	Oost	Zuid	West
	pas	2 (1)	pas
3 (2)	pas	4SA (3)	pas
5 (4)	pas	6 (5)	Einde

1. Semi-forcing en echt.
2. Dichte kleur.
3. Azen vragen
4. Eén Aas, geen key-cards natuurlijk in die tijd.
5. Jammer, geen 7.

In 2015 maar dan minder nerveus gaat het

Noord	Oost	Zuid	West
	pas	1 (1)	pas
2 (2)	pas	3 (3)	pas
3 (4)	pas	4SA (5)	pas
5 (6)	pas	6 (7)	Einde

1. Als je een 17 punter met 6–5 verdeling op 1 niveau opent wordt dat echt niet rondgepast.
2. Sterk.
3. Natuurlijk.
4. Dichte kleur, is troef.
5. Keycards.
6. 2 van de 5 plus de V.
7. Geen 7.

Ik kan zo nog wel een tijdje doorgaan met het verzinnen van bierverlopen naar dit slam, want er zullen ongetwijfeld mensen zijn die na 1 het 2 antwoord als zwak spelen en die hebben dan meer moeite om dit uitstekende slam te bieden. De crux van dit spel is en blijft echter dat op enig moment Noord moet aangeven dat hij zeer goede en lange schoppens heeft zodat Zuid kan zien dat 12 slagen zeer waarschijnlijk worden.

Het is overigens aardig om te constateren dat in dit spel de B lijn beter presteert dan de A lijn. Dat komt wel vaker voor op spellen waar gewoon boerenverstand nodig is om het spel goed te doen. Wellicht moet de A lijn bij zichzelf te rade gaan, complexiteit leidt (lang) niet altijd tot goede resultaten.

Om deze reden proberen Hedwig en ik het bieden zo eenvoudig mogelijk te houden, maar toch zijn ook wij niet immuun voor dit soort drama's. Zo presteerden wij op spel 19:

Spel 19	Noord
Z/OW	AV85
	HB5
	V64
	A87
H10		B97632
109743		2
7		B53
B9652		HV3
	4
	AV86
	AH10982
	104

Noord	Oost	Zuid	West
		1	pas
1	pas	2 (1)	pas
3 (2)	pas	pas (3)	pas

1. Goed gedaan. Ondanks de 13 punten is deze hand zeker sterk genoeg voor een reverse. Zie onder andere een eerder stukje van de week om te begrijpen waarom.
2. Manche-forcing en natuurlijk, wij spelen hier namelijk een variant van Lebensohl waarin 2SA een zwakke hand aangeeft en al het andere manche-forcing is. Door het goede 2 bod gaan we dit slam zeker niet missen.
3. Dat valt nog te bezien…

U ziet complexiteit heeft zeker ongewenste bijeffecten.

Bas en Robbert zaten hier in 7. Niet goed, maar toch wel een stuk beter dan 3.