U heeft me drie weken moeten missen, want ik speelde het Online Transatlantic Wereldkampioenschap Senioren. Het was sterk bezet, de organisatie claimde dat er 203 wereldkampioenen en zonale kampioenen meededen. Het was een belevenis toen we tegen een team met Hamman en Zia moesten aantreden. Op de ene tafel meende Hamman een 5
te moeten doubleren, plus 1 gehaald voor 1050. Dikke winst voor ons viertal? Nee! Op de andere tafel sprong Zia op hetzelfde spel naar 6 op tien-zesde, ook gedoubleerd en gehaald voor minus 1660 en 12 impen weg. Toen Zia op een later spel een schoppenbod psychete op een doubleton en er 4 door ons werd gemist had hij de wedstrijd eigenhandig gewonnen. Leuk verhaal: Op BBO mag je in je profiel invullen hoe goed je jezelf acht. Hamman, de meest succesvolle speler ooit, had "World Class" ingevuld, maar in Zia's profile stond "Beginner", grappig.
Het spel van de week collectief denkt dat bij iedere gelegenheid preempten een goede strategie is. Ook als de hand te zwak of zelfs te mooi is. Zo had Egbert, Willem jan en de partner van Jos (vd Dool) en ook Harry deze hand:
Ze openden alle vier met 4
, niet wat de boekjes voorschrijven: te sterk en je bent 3SA voorbij. Op 2 tafels was 4 het eindcontract. Min drie (-300) tegen niks en partner niet blij, maar het leverde gewoon 60% op. Op 2 tafels meende Noord te moeten volgen met 4, ik had het ook gedaan. Henk wist daar wel raad mee, +800.
Twee spelers openden zelfs met 5, Leo Stok ging 4 down, nog steeds 40%. Richard Paalman opende ook onversaagd met 5, gedoubleerd in de uitpas, maar de partner van de dubbelaar liep er (heel begrijpelijk) uit naar 5, 90% voor Richard.
Veel spelers deden geen preempt. Bij ons ging het:
Zoals gebruikelijk op DBC leken er weer 50 punten in het spel te zitten, ik had immers het sterkste spel aan tafel maar iedereen zat maar te bieden. Ik had 2 al te lijf willen gaan, dus ik doubleerde met graagte ze nog een nivo hoger, plus 500. Geert zei later dat hij zich nog had ingehouden!
In de boekjes staat "preempts work", en dat werd duidelijk gedemonstreerd op dit spel, de meeste 4 en 5 openers hadden boven het midden en de bescheiden 1 opening leverde doorgaans een matige score op.
Hoewel het een ervaringsfeit is dat je in paren een slem met veel punten samen altijd in sans in plaats van je kleurenfit moet spelen, zegt het brein iets anders. In ieder geval bij mij, want bovenin is er altijd een stemmetje wat zegt "wat als er nou dit of dat gebeurt" — angst is de grootste drijfveer voor slechte scores. Neem spel 22: ik had deze mooie 21-punts hand al opgewaardeerd naar een 22–23 sans, en zowel Iwan als ik had de beslissing om 6SA te bieden of niet. En dan komt het stemmetje:
In Iwans bovenkamer: "stel nou eens dat je AH in een zwarte kleur mist, ik durf 6SA niet aan"
Bovenin bij Bas: "ik heb al een punt bijgeteld, op de meeste tafels gebeurt dat niet en wordt slam misschien gemist, laat ik maar in het veiligste slem blijven zitten. Bovendien wil partner kennelijk niet in SA spelen"
Veilig?? Je zit nu in het minst veilige slem (hartens niet rond of ruitenaftroever). Voortaan gewoon je ogen dicht doen en als je een evenwichtige hand hebt met steun gewoon naar 6 sans gaan.
