In de beginjaren van mijn bridge carrière, zeg maar de jaren 70, waren preëmptieve biedingen uit beton gegoten, althans dat vinden we nu. Als richtlijn had je 'de regel van 2 en 3', d.w.z. je verwacht maximaal twee down te gaan kwetsbaar als partner niet veel heeft en drie down indien niet kwetsbaar. Al spoedig vervangen door 'de regel van 2, 3 en 4', want bij gunstige kwetsbaarheid mocht je zelfs wel vier down. Wie deze regels nu nog aanhoudt leeft in het stenentijdperk. Het blijkt lucratief om als het even kan er stevig in te klimmen. De spellen van dinsdagavond leenden zich er meer dan eens voor om eens lekker te knallen. Ik meen met de moderne jeugd mee te moeten doen en als het aan de resultaten van dinsdagavond ligt, zal ik niet gauw van het tegendeel zijn te overtuigen.
Henk opende 1
en Noord doubleerde. Ik bood preëmptief 3, formeel een 5-kaart, maar met deze kwaliteit troeven en korte hoge kleuren wilde ik wel de druk opvoeren. Gelukkig openen we niet 1 met een doubleton. Zuid paste en Henk bood 5. Noord zat geslacht en doubleerde met zijn 21 punten, edoch het was een koude zes. Slechts vijf van de elf paren slaagde erin om in 5 te komen. Erger nog was dat de tegenpartij soms gewoon 4
mocht spelen en dat kon ook niet down.
Ik opende in de derde hand met 1
, West double, Henk 2 en toen ik weer aan de beurt was na een pas van Oost, tankte ik direct 4 vol. Wederom had de tegenpartij een probleem en West bood 5, dat naar mij werd rondgepast. Nu heeft Bas mij ooit geleerd dat je in dit soort situaties, d.w.z. de tegenpartij heeft onder druk op hoog niveau zijn bod moeten doen, dat je dan moet doubleren als je zelf de tegenpartij 'aan' kan spelen, dus in dit geval twee vrijwel zekere slagen kan maken. Hij noemt dit 'boek op hand'. Ik doubleerde dus en tot mijn genoegen stonden er twee harten op.
Na mijn 3 opening had West gewoon 3SA moeten bieden lijkt mij, maar hij besloot te doubleren, waarna zij in 4 bleven steken. Een 5 bod had ook wel gekund mijns inziens. Maar achteraf weten we het allemaal wel, toch kennelijk weer een probleem gecreëerd met de 3 opening.
Een stevige 'zwakke twee' in de derde hand. Maar partner had gepast en met deze hand is de kans op een manche niet zo groot, en als het toch meezit zo'n avond dan maar gewoon doorrammen. West kon nu niet een unusual 2NT doen, en 4NT lijkt wat aangetrokken met deze kwaliteit kleuren. Uiteindelijk bleven OW in 4
steken.
