Dit jaar begint voor Hedwig en mij met een andere blik. Voor het eerst in onze lange DBC carrière spelen we namelijk in de B. Niet dat we nooit gedegradeerd zijn, maar we hadden altijd het verstand om te degraderen in de competitie vlak voor de kampioenscompetitie. En daar was het dan nooit zo ingewikkelde om weer terug te promoveren. In de huidige competitie is het veel moeilijker om ter promoveren, niet in de laatste plaats omdat de lijntjes heel klein zijn wat de spreiding in de resultaten een beetje groot maakt. Gelukkig hebben we straks de kampioenscompetitie weer 😂.
Toch moet ik zeggen dat ik het eigenlijk (onverwacht) erg leuk vind om een keer in de B te spelen. DBC is namelijk tegenwoordig een "klein cluppie" met twee kleine lijntjes en je speelt dus eigenlijk altijd tegen dezelfden als je altijd in dezelfde lijn speelt. Wat mij betreft is het aan tafel tegenkomen van "nieuwe" gezichten heel positief.
Overigens denk ik dat het beter voor de club zou zijn om de relatief pijnlijke stap naar nog maar één lijn te zetten. Aan de ene kant erken je dan dat je niet langer een "grote" vereniging bent, maar het maakt de clubavond, toch het hart van de club, aantrekkelijker. Een vaak gehoord tegenargument is dat het voor de zwakkere broeders niet leuk is om geconfronteerd te worden met betere spelers die vervelend tegen ze zijn. Wat mij betreft geen probleem. Pestgedrag hoort niet thuis in een vereniging, dus de pesters hard aanpakken zou ik zeggen. Misschien is het weer eens tijd om een enquête te houden over de inrichting van de clubavond.
Een hoogtepunt van de avond was voor mij de tafel tegen Anneke Visser en Ans Theissen. Ten eerste wisten de dames te vertellen dat ze de schroom enigszins van zich hadden afgeworpen, niet meer zo bang waren down te gaan en dus meer boden. Ik kan maar één advies geven. Doe als de dames! Herinner een uitspraak van Hans Kreijns, Neerlands eerste wereldkampioen. Hans zei altijd "Niet bang zijn, bieden! Wel bang zijn, toch bieden!"
Ik houd mij daar altijd aan. Toch kun je het ook overdrijven. Zo is 
952 
109 
AHVB4 
B94 géén 3 opening. Zelfs niet in de derde hand niet kwetsbaar tegen kwetsbaar. Toen ik het ook nog maximaal ongunstig afspeelde en 4(!) down ging werd ik ook weer met beide benen op de grond gezet, Dit was het hele spel
De tegenstanders? Ans en Anneke natuurlijk.
Nu is een spel van de week natuurlijk niet compleet zonder een technisch puntje
Dat deed zich voor op spel 6
Het is normaal om met de Oost hand 1 te openen. Het is dan ook normaal om als West 2 te bieden. In mijn wereld is het dan onverstandig om met Oost nog wat te doen. Ja, heel soms is het een manche, maar veel vaker is 3 al te hoog.
Maar het bieden is dan nog niet afgelopen. Als 2 naar Zuid uitloopt moet-ie natuurlijk niet passen. Een informatiedoublet is dan normaal. 6 punten? Ja. Je weet namelijk dat partner punten heeft. De tegenstanders hebben een fit en hebben niet eens een manchepoging gedaan. Die hebben dus hooguit een punt of 22–23 en misschien wel (veel) minder. Partner moet er nu natuurlijk wel rekening mee houden dat zijn punten al "meegeboden" zijn en niet ineens als een dolle mee gaan doen of naar de manche gaan of zo.
Aan een tafel ging het
| Noord | Oost | Zuid | West |
|---|---|---|---|
| 1 |
pas | 2 |
|
| Pas | pas | DBL | RBL |
| 3 |
DBL | pas | 3 |
| Pas | pas | pas |
Het technische punt is nu dat je echt troef uit moet komen. Oost heeft lengte klaveren en West heeft zonder twijfel 3 troeven en korte klavers. Oost kan nu dankzij de uitermate vriendelijke ruiten positie 9 slagen maken, maar de klaverintroevers zijn gereduceerd.
